تحليلي انتقادي بر شيوه‌نامه انضباطي دانشجويان

دادگاه‌هاي اختصاصي اداري يا مراجع شبه‌قضايي نوعي از مراجع به رسميت شناخته در ايران هستند. برخلاف اينكه، تعداد زيادي از اين دادگاه‌هاي تخصصي در ايران وجود دارد؛ هنوز نظام منسجم حقوقي براي آن‌ها به وجود نيامده است. كميته‌هاي انضباطي دانشجويان، يكي از اين دادگاه‌ها هستند كه در دانشگاه‌ها تشكيل شده‌اند و به تخلفات دانشجويان رسيدگي مي‌كنند. در سال 1398، شيوه‌نامه‌اي براي اين كميته‌ها به امضا و تأييد وزير علوم، تحقيقات و فناوري و وزير بهداشت، درمان و آموزش عالي رسيد كه در آن كوشش شد آنها داراي نظام دادرسي منسجمي شوند. اين مقاله با روش توصيفي و تحليلي به دنبال بررسي اين پرسش بوده كه مهم‌ترين ايرادات وارده بر اين شيوه‌نامه چه مواردي هستند. تعرض به حق تحصيل، عدم تناسب بين تنبيه و تخلف، درهم‌آميزي حقوق كيفري و حقوق اداري و عدم رعايت برخي از اصول دادرسي منصفانه از مهم‌ترين ايرادات اين شيوه‌نامه هستند.

no abstract