نقش ويژگيهاي شخصيتي در پيش بيني خودنظم دهي، خودنظم دهي كوتاه مدت و خودنظم دهي بلند مدت

بدون عنوان

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه خود-نظمدهي و ويژگيهاي شخصيتي بود. براي اين منظور 500 دانش آموز پايه دوم مقطع متوسطه شهر گنبد كاووس كه به صورت خوشهاي انتخاب شده بودند، پرسشنامه خود-نظمدهي نوجواني (مويلانن، 2007) و فرم كوتاه پرسشنامه شخصيتي نئو را پر كردند. دادههاي جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. تحليل رگرسيون انجام شده نشان داد ويژگيهاي وظيفه شناسي، باز بودن به تجربه و برونگرايي، 28 درصد واريانس خود-نظمدهي كلي (53/0 R=، 28 =، 94/31 F= ،000/0 p=)، ويژگيهاي مذكور و رواننژندي، 27 درصد واريانس خود-نظمدهي بلند مدت (52/0R=، 27 = ، 9/28= F ،000/0 p=) و توافقپذيري، باز بودن به تجربه و برونگرايي، 23درصد واريانس خود-نظمدهي كوتاه مدت (48/0R=، 23 = ، 25/24= F ،000/0 p=) را پيشبيني ميكنند. نتايج حاكي از رابطه مثبت بين خودنظم دهي و ويژگيهاي شخصيتي است.

not abstract