ارزيابي‌ تأثير تشيع راويان در نقدهاي رجالي اهل سنت

عدالت‌محوري و پرهيز از هر گونه تعصب بايد از مهم‌ترين اصول در نقد و بررسي متون باشد. اما آيا اين اصل در نقدهاي رجالي مورد توجه قرار گرفته است؟ و يا در اين بخش تعصبات مذهبي كارگر بوده و مانع حقيقت‌گويي برخي از رجاليان شده است؟ اين مقاله با هدف ارزيابي‌تاثير شيعه بودن راويان در نقدهاي رجالي اهل سنت در كتب رجالي معتبر آن‌ها و با روش توصيفي‌تحليلي به نگارش درآمده، و با شواهد متعدد بيان مي‌دارد كه بسياري از نقدهاي رجاليون اهل سنت، دربارۀ راويان شيعي مذهب با جهت‌گيري مذهبي و تعصب فرقه‌گرايانه و ضد شيعي صورت گرفته و ثابت كرده است كه نزد برخي رجاليون اهل سنت، تشيع براي راويان نوعي ضعف به شمار آمده و در موارد بسياري حتي بر وثاقت و صلاح و عدالت راويان سايه انداخته است.