چيستي دين

اين نوشتار بر آن است كه طبيعت عقل يك معرفت اجمالي به­نحو يك دانش محض و ضروري نسبت به چيستي دين دارد. بر اين اساس هرگاه عقل با واقع دين روبه­رو شود بر حسب آن دانش پيشيني پايه، در شناخت آن توفيق دارد و هرگاه دين­نمايي بر او عرضه شود يا پذيرفته نمي­شود يا در مصاف با آن معرفت اجمالي كنار گذاشته مي­شود. بر پايه‌ي اين شناخت اجمالي عقلي به‌واقع دين، بسياري از تعريف‌هاي ناظر به چيستي دين از اعتبار مي‌افتند. در نهايت، اين معرفت اجمالي به پايه‌هاي دين، هم در عقل نظري و هم در عقل عملي، آشكارسازي شده و به يكديگر پيوند داده مي‌شوند. اين پايه‌ها عبارتند از مبدأ هستي، راهنماي هستي و جهان غايي هستي در عقل نظري و مبدأ اخلاق، راهنماي اخلاق و جهان اخلاق در عقل عملي. اصل‌ها و پايه‌هاي هستي و اخلاق از دانش طبيعت عقل‌اند و با يكديگر تعريفي از دين را به دست مي‌دهند كه مي‌تواند مقبول همه باشد و از آراء شخصي فاصله بگيرد. با اين تعريف مي‌توان به شناخت جهاني دين نزديك‌تر شد.

no abstract