مؤلفه‌هاي برسازنده فضاي كسب و كارهاي خرد زنان روستايي؛ مورد مطالعه استان‌هاي گيلان و مازندران

در دهه اخير، بهبود فضاي كسب و كار مورد توجه جدي دست اندركاران توسعه قرار گرفته است. در حوزه پژوهش، اگرچه مطالعاتي به بررسي عوامل مؤثر بر فضاي كسب و كارِ كشور در معناي عام آن پرداخته اند، به نظر مي رسد ماهيت شناسي و مفهوم سازي از آن در حيطه هاي موضوعيِ خاص مورد غفلت قرار گرفته است. در همين رابطه، اين پژوهش اكتشافيِ آميخته با هدف شناسايي مؤلفه هاي برسازنده فضاي كسب و كارهاي زنان روستايي در استان هاي گيلان و مازندران انجام شد. انتخاب افراد نمونه بر پايه اصول نمونه گيري غيراحتمالي صورت گرفت. داده هاي كيفي از طريق مصاحبه هاي نيمه ساختار يافته گرد آوري و با روش تئوري داده بنيان و كاربرد نرم افزار ATLAS.ti تحليل گرديد. كدهاي برآمده از متن مصاحبه با 24 مطلع كليدي، در قالب 9 طبقه اصلي دسته بندي و در فرايند تحليل سلسله مراتبي با نرم افزار Super Decision وزن دهي شدند. يافته ها حكايت از آن داشت كه فضاي كسب و كارهاي زنان روستايي در مقايسه با بنگاه هاي بزرگ صنعتي و حتي بنگاه هاي روستايي كوچك تحت كنترل مردان، از ماهيت، تركيب و اولويت هاي متفاوتي برخوردار است. در ميان طبقات مفهومي برآمده، وضعيت بازارها؛ استراتژي ها و سياست هاي كلان حاكميت؛ قوانين و مقررات؛ و زيرساخت هاي فيزيكي و زيستي، به ترتيب و در فاصله اي قابل توجه با ساير مؤلفه ها، بالاترين وزن ها را به خود اختصاص دادند كه بر ضرورت توجه و اولويت آن ها در پروژه هاي حمايت از كسب و كارهاي زنان روستايي دلالت دارد.