ايمن سازي فضاهاي بي دفاع شهري جهت پيشگيري از وقوع جرايم با تاكيد بر طراحي محيطي (مورد مطالعه: شهر ياسوج)

امروزه توجه به مفهوم امنيت شهروندان و روش‌هاي ارتقاء آن، به‌عنوان يكي از اولويت‌هاي اساسي حرفه‌مندان و نظريه پردازان شهري تبديل شده است. جداي از اثرات اجتماعي و فرهنگي ناشي از برنامه ريزي و طراحي محيط‌هاي امن شهري بر الگوهاي رفتار شهروندي و بهبود كيفيت محيطي نواحي سكونتي، تبيين ويژگي‌ها و اثرات مترتّب بر نقش كالبدي شهر بر كاهش جرائم شهري و يا كاستن از وقوع جرم، موضوع مستقل و با اهميتي است كه در قالب نظريه‌هاي نوين شهرسازي و برنامه‌ريزي شهري بدان اشاره مي‌شود؛ بنابراين توجه به نقش كالبدي شهر (برنامه‌ريزي و طراحي شهري) در كاهش و پيشگيري از جرائم شهري اهميت اساسي دارد و بايستي مفاهيم، اصول، پارادايم‌ها و راهبردهاي مربوط به آن، مورداشاره قرار گيرد. هدف از اين پژوهش بررسي و تحليل مفاهيم و اصول مرتبط با رويكرد ايمن‌سازي فضاهاي بي‌دفاع شهري براي پيشگيري از وقوع جرائم با تأكيد بر طراحي محيطي در شهر ياسوج است و روش آن، توصيفيتحليلي است كه براي تدوين راهبردهاي منفعل سازي كانون‌هاي جرم‌خيز و تشريح قوت‌ها، فرصت‌ها، آرمان‌ها و نتايج از تكنيك SOAR استفاده شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه توجه به اصول و شاخص‌هاي طراحي بهينه محيطي از جمله نظارت شهرداري بر تأسيسات و امكانات، توزيع متعادل كاربري‌ها، توجه به كاربري اراضي شهر و مكان‌يابي كاربري‌ها، سازگاري كاربري‌هاي شهري، استفاده از دوربين‌هاي مداربسته و روشنايي فضاهاي شهري و ... مي‌تواند در كاهش وقوع جرائم و ايمن‌سازي فضاهاي بي‌دفاع نقش بسزايي ايفا كند؛ و در نهايت متناسب با تكنيك SOAR در ايمن‌سازي و طراحي فضاهاي بي‌دفاع شهري، (۴۰) راهبرد ارائه شده است.