مطالعه مردم شناختي نظام غذايي عشاير استان ايلام

بدون عنوان

غذا و چگونگي تامين آن هميشه مهمترين نگراني انسان بوده زيرا در طول تاريخ مسئله غذا و چگونگي تامين آن يك نياز مبرم براي بقاي آدمي بوده است. اين نظام تدارك غذا شامل مجموعه شيوه‌ها و وسائل محسوس و غير محسوسي است كه در هر فرهنگي جهت توليد، نگهداري و توزيع غذا و مواد خوراكي مورد بهره برداري قرار گرفته است. در اين مقاله سعي بر اين است كه پس از روشن كردن مفهوم غذا در ميان جامعه عشايري استان ايلام به ويژگي‌هاي نظام تدارك غذا پرداخته شود. سوالي كه در اين نوشتار به دنبال پاسخگويي آن هستيم اين است كه آيا نظام غذايي عشاير استان ايلام تحت تاثير شيوه زيست كوچندگي و ساير مشخصه‌هاي اين نوع از فرهنگ است؟ نظام غذايي و مواد خوراكي مورد مصرف عشاير كوچنده به دليل شرايط و اقتضائات زندگي كوچندگي و سازگاري و انطباق با آن شرايط، دسترسي محدود به منابع و مواد غذايي در مناطق روستايي و شهري، نبود امكانات نگهداري و فاسد شدن مواد غذايي و از همه مهمتر رفتارها و عادات غذايي رايج در ميان آنها از محدوديت و سادگي خاصي برخوردار است لذا شاهد نظام غذايي و نظام آشپزي متنوع و پيچيده‌اي در بين اين گروه از جامعه نيستيم. با اين وجود، اين شيوه با سبك زندگي آنها سازگار و منطبق است.

not abstract