نقش ارتباط درماني در سازگاري با بيماري‌هاي مزمن: مرور نظام‌مند متون پژوهشي

همراهي بيماران مزمن از رژيم‌ مراقبتي درماني جزء چالش‌هاي جدي در اين بيماران است؛ زيرا اين فرآيند پيچيده و متأثر از عوامل مختلف بخصوص شرايط زمينه‌اي هست. يكي از عواملي كه مي‌تواند موجب استمرار همراهي در اين بيماران گردد ايجاد رابطه درماني بين بيمار و كادر درمان هست. با توجه به عدم وجود مطالعه جامع ثبت‌شده در بانك‌هاي مطالعاتي ايران، هدف مطالعه حاضر جمع‌بندي مطالعات سال‌هاي اخير در زمينه نقش ارتباط درماني در سازگاري با بيماري مزمن براساس مرور نظام‌مند متون پژوهشي بود. پژوهش حاضر يك مرور توصيفي و با توجه به روش اجرا جزء مطالعات مرور نظام‌مند است.جستجوي سابقه پژوهشي با استفاده از پايگاه‌هاي داده‌هاي الكترونيكي زير شامل پايگاه اطلاعات علمي google scholar, pubmed, sciencedirect, SID, Proquest, Ovid با استفاده از كلمات كليدي انگليسي Therapeutic Relationships, Adaptation, Chronic Disease و كلمات فارسي ارتباط درماني، سازگاري، بيماري مزمن از سال‌هاي ۱۳95 تا ۱۳۹9 گردآوري شدند. نتايج به‌صورت كيفي گزارش شد. پس از جستجو و ارزيابي مطالعات، تحليل نهايي بر روي 20 مقاله انجام گرفت. در اين مطالعات، ارتباط معناداري بين ارتباط درماني در سازگاري با بيماري‌هاي مزمن مختلف گزارش ‌شده است. مقالات مذكور ارتباط درماني را عاملي مهم در تبعيت از درمان و افزايش كيفيت زندگي در اين بيماران معرفي كرده‌اند‌ هرچند نياز به مطالعات تحليلي آينده‌نگر با كنترل متغيرهاي مداخله‌گر جهت مشخص‌تر شدن اين رابطه لازم است.