بررسي رؤيا از ديدگاه ارسطو و ابن‏ سينا

مسئله رؤيا از مسائل مهمي است كه فيلسوفان در طول تاريخ فلسفه بدان پرداخته‏اند. ارسطو در يونان باستان، رساله‏اي مستقل به نام «دربارۀ رؤياها» را به اين مهم اختصاص داده و فيلسوفان مسلمان نيز مسئله رؤيا را با بحث نبوت گره زده‏اند. در اين ميان، تأمل فلسفي ابن‏سينا در مقام بزرگ‌ترين فيلسوف جهان اسلام در اين مسئله حائز اهيمت است. او با توجه به تفسيري كه از وجودِ نفس، تجرد آن، قواي نفس به‏ويژه خيال دارد، به بحث دربارۀ رؤيا مي‏پردازد. ارسطو نيز با توجه به ادراك حسي و قوّه خيال به تبيين نظر خود درباره رؤيا و ماهيت آن مي‎پردازد. مسئله اصلي اين مقاله، تبيين و بررسي آراي اين دو فيلسوف از مسئله رؤياست. هدف تحقيق، نشان‌دادن وجوه افتراق و اشتراك و ميزان تأثيرپذيري ابن‌سينا از ارسطو در مسئله رؤياست. روش تحقيق در اين مقاله نيز بررسي تطبيقي ميان اين دو فيلسوف از منظر فلسفي و تاريخ فلسفه است. نتيجۀ پژوهش آنكه ابن‌سينا در مباحث نفس و مسائل مربوط به رؤيا، دقت نظر‌هاي بيشتري كرده و البته در آراي خود از ارسطو نيز متأثر بوده است.