جايگاه ثابت پير در سير تحول معنايي مولفه هاي تصوف از سده چهارم تا سده هفتم

The old fixed position in the semantic evolution of the components of Sufism from the fourth century to the seventh century

اين مقاله ميكوشد ضمن نماياندن جايگاه پير در دستگاه تصوف، به نقد اين جايگاه بپردازد. با استناد به گزيده هايي از آثار متصوفه طي قرون چهارم تا هشتم هجري(اورادالاحباب: باخرزي، كشف المحجوب: هجويري، اسرارالتوحيد: محمدبن منور، قوت القلوب: ابوطلب مكي، مروج الذهب: مسعودي، شرح تعرف: مستملي بخاري، شرح گلشن راز: لاهيجي، آداب الصوفيه: نجم الدين كبري، رساله قشيريه: ابوالقاسم قشيري، تذكرهالاوليا: عطار، عوارف المعارف: ابوعمر سهروردي، آداب المريدين: ابونجيب سهروردي، اللمع في التصوف: ابونصر سراج، انيس التايبين: احمد جام و مرصادالعباد: نجم الدين رازي) به عقايد گوناگون عرفا درباره پير پرداخته شده است. با گذشت زمان و قدرت گيري دستگاه هاي تصوف، كار به جايي رسيد كه اين عقايد و رفتارهاي نامتعارف ومتعاقب آن، فضا براي فساد در برخي گروه هاي متصوفه فراهم شود و سبب شد تا صوفي نمايان به جان و مال مردم دست درازي كنند و با نشرعقايد خرافه گونه موجبات انحراف جامعه آن روز رافراهم كنند.

This article tries to criticize this position while showing the old position in Sufism. According to excerpts from the works of Sufis during the fourth to eighth centuries AH (Orad al-Habab: Bakhrezi, Kashf al-Mahjoub: Hujviri, Asrar al-Tawhid: Mohammad ibn Munawwar, Qut al-Qulub: Abu Taleb Makki, Moravvej of religion Lahiji, Adab al-Sufiyyah: Najm al-Din al-Kubra, Qashiriyyah treatise: Abu al-Qasim al-Qashiri, Tazkerat alAwliya: Attar, Awaref al-Ma'arif: Abu Omar Suhrawardi : The etiquette of the dead: Abu Najib Suhrawardi, Al-lam in the description: Abu Nasr Siraj, Anis Al-Taybeen: Ahmad Jam and Mursad Al-Ebad: Najmuddin Razi)There are various mystical beliefs about the old. With the passage of time and the rise of Sufism, the work reached a point where these unconventional and subsequent beliefs and behaviors created room for corruption in some Sufi groups and led to the apparent encroachment on people's lives and property. Let the community understand that day.