مقبوليت حديث امام صادق7 در مدينه براساس مقايسه شاخص‌هاي حديثي

اشتهار حضرت صادق7 به فقه در‌‌ميان اهل سنت باعث شده تا در سال‌هاي اخير، ابهاماتي درباره اهميت و جايگاه حديث ايشان در مدينه قرن دوم پديد آيد و اشتغال حضرتش به حديث و اقبال محدثان عامّي به ايشان مورد ترديد قرار گيرد. براي حلّ اين مسئله بايد جايگاه حديثي امام صادق7 را تا حد ممكن بازيابي كنيم.‌‌‌‌‌ براي اين منظور،‌‌‌‌‌ مدلي كلي ارائه‌‌ مي‌شود كه بر اساس بررسي شاخص‌هايي كمّي و بعضاً كيفي، از جمله: تعداد شاگردان، تعداد روايات آن محدث در منابع متقدم، رجوع محدثان‌‌‌‌‌ پركار به وي و‌‌ ميزان توجه رجاليان و محدثان‌‌‌‌‌ و اظهار نظرهايشان درباره محدث است.‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌ بنا براين براي بازيابي جايگاه حديثي امام صادق7‌‌ ميان اهل سنت و در نيمه ابتدايي قرن دوم مدينه، بايد به محدثان سرآمد و پركار مدينه پرداخته شود؛ شهري كه محل اقامت امام صادق و يكي از مهمترين مراكز حديثي اسلامي بوده و مالامال از راويان اهل سنت و تقريباً تهي از راويان شيعي بوده است. پس از شناسايي محدثان مورد نظر و بررسي برخي از شاخص‌هاي حديثي،‌‌‌‌‌ راويان بي‌اثر يا كم‌اثر در حديث مدينه را كنار نهاديم و شاخص‌هاي تكميلي از محدثان برگزيده را كه مشايخ حديث مدينه هستند مقايسه كرديم. در نهايت با مقايسه شاخص‌هاي آنان با امام صادق7‌‌‌‌‌ جايگاه حديثي حضرتش در‌‌ميان مشايخ حديث مدينه بازيابي خواهد شد. اين مقايسه نشان مي‌دهد امام صادق از بالاترين جايگاه حديثي و اقبال در بين محدثان اهل سنت مدينه در آن عصر برخوردار بوده‌اند.

no abstract