بازنمايي اسطوره‌هاي ايراني دركتاب‌هاي تاريخي فارسي

شناخت اساطير و حماسه ها براي آشنايي با فرهنگ و تمدن گذشته ملت ها مهم و ضروري است. ازاين‌رو، بررسي تحولاتي كه به دلايل سياسي و اجتماعي و گذر زمان در اساطير و حماسه هاي جامعه اي ايجاد مي‌ شود، شايسته توجه است. تاكنون پژوهشي صورت نگرفته است كه مبناي آن شناسايي علل و چگونگي تحولات راه‌يافته در سيماي اساطيري و حماسي ايران در امهات كتاب‌هاي تاريخي فارسي از قرن سوم تا پايان حكومت صفويه باشد. نتايج اين پژوهش، كه به روش توصيفي ـ‌تحليلي انجام شده است، عبارت‌اند از: حذف بسياري از انديشه هاي دين زرتشتي از سيماي اساطير ايراني در نتيجه غلبه اعراب و نفوذ اسلام، دگرگوني در پاره اي اعمال و كردارهاي شخصيت‌هاي اساطير ايراني و نفوذ آموزه هاي اسلامي‌ در آن و اختلاط و آميختگي با اسرائيليات، دگرگوني‌هايي كه در قالب شخصيت‌ها، داستان‌ها و جغرافياي اساطيري راه يافت و اختلاط‌هايي كه به‌واسطه رواج اسرائيليات به‌شكل هم‌زماني، نسب‌سازي‌هاي جعلي، يكسان‌پنداري و وابستگي‌هاي جغرافيايي اساطير ايراني را تحت تأثير خود قرار داد. از ديگر دستاوردهاي اين پژوهش، نماياندن نفوذ تفكرات قوم سامي‌ در اساطير ايراني و منطق باورپذيري عصر مورخ بر روايات ايراني است كه به افسانه پردازي‌هاي گوناگون درباره آنها منجر شده است.