اثر بخشي درمان هيپوونتلاسيون بر حساسيت اضطرابي و پردازش‌هيجان زنان مبتلا به اختلال پانيك.

هدف از اين پژوهش بررسي اثربخشي درمان هيپوونتلاسيون بر حساسيت اضطرابي و پردازش هيجاني زنان مبتلا به اختلال پانيك بود. اين مطالعه نيمه‌آزمايشي با استفاده از طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه انجام شد جامعه آماري پژوهش شامل كليه زنان مبتلا به اختلال پانيك بود كه به مركز جامع سلامت سيدحاتمي شهر اردبيل در تابستان و پاييز سال 1397 مراجعه كرده بودند، 30 نفر با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب، و به طور تصادفي در دو گروه برابر آزمايش و گواه قرار گرفتند. گروه آزمايشي طي 4 هفته (12 جلسه و هر جلسه 17 دقيقه) تحت درمان هيپوونتلاسيون قرار گرفت، و در اين مدت بر گروه گواه مداخله‌ي انجام نگرفت. پرسشنامه حساسيت اضطرابي (ريس و پترسون، 1985) و پردازش هيجاني )باكر، توماس، توماس و اوونز، 2007) به عنوان ابزار ارزشيابي مورد استفاده قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از روش‌هاي آماري توصيفي و تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج به دست آمده از مقايسه پس‌آزمون دو گروه، حاكي از اين است كه نمرات پس‌آزمون حساسيت اضطرابي و پردازش هيجاني گروه مداخله و كنترل تفاوت معني‌داري دارد (0.01=P). به اين ترتيب مي‌توان گفت كه درمان هيپوونتلاسيون موجب كاهش نمرات حساسيت اضطرابي و پردازش هيجاني زنان مبتلا به اختلال پانيك شده است.