نمود در تركيب‌ فعلي: پژوهشي‌ پيكره‌بنياد

در اين نوشتار نمود دستوري و واژگاني و انواع آنها در تركيب‌هاي فعلي زبان فارسي معاصر بررسي شده است. داده‌هاي اين پژوهش برگرفته‌از رساله دكتري نگارنده (غنچه‌پور، 1392) و بالغ بر 8579 واژه مركب فعلي است كه از فرهنگ بزرگ سخن (انوري، 1386) استخراج شده است. بررسي پيكرۀ فوق نشان داد كه دو نوع نمود دستوري و واژگاني كه در فعل و جملات گزارش شده است، در تركيب‌فعلي نيز وجود دارد و ساختار دروني تركيب‌هاي فعلي در زبان فارسي نشان دهندۀ گسترۀ زماني و وجه انجام كنش يا حالت هستند. علاوه‌بر‌اين، تركيب‌هاي فعلي به‌لحاظ نمود دستوري، در دو طبقۀ كامل (تداومي، غيرتداومي، برآيندي و تجربه‌اي) و ناقص (تكراري، عادتي و مستمر) دسته‌بندي شده­اند. همچنين، اين واژه‌هاي مركب به‌لحاظ نمود واژگاني، با‌‌توجه‌به مؤلفه‌هاي معناييِ [±پويايي]، [±سنجه‌اي]، [±‌غايي] و [±تداومي]، به دو طبقۀ كلي ايستا و غيرايستا متمايز شد­ه­اند. تركيب‌هاي فعلي غيرايستا نيز به انواع غيرسنجه‌اي (كنشي و تك‌رويدادي)، سنجه‌اي بسته (دو‌نقطه‌اي و چندنقطه‌اي) و سنجه‌اي باز متمايز و مشخص گشته­ اند

no abstract