بررسي مناسبات آفاقي‌ها – دكني‌ها در دوره حكومت بهمنيان

مسلمانان دكن از زمان ورودشان به اين منطقه به دو گروه اجتماعي آفاقي و دكني تقسيم شدند. آفاقي­ها مردماني بودند كه از ايران و عراق به دكن رهسپار شدند. همچنين آفاقيان با توجه به اين­كه اهل­علم­و­ادب بودند و به لحاظ اقتصادي مرفه و يا متوسط بودند به سرعت در لايه­هاي اجتماعي شهري دكن نفوذ كردند. بدين­ترتيب در دربار حكومتي مناصب حساسي در اختيار گرفتند. از اين­رو با مسلمانان بومي و محلي كه معروف به دكني بودند پيوسته در رقابت بودند. با تاسيس حكومت بهمنيان و حمايت­هاي آنان از آفاقي­ها مهاجرت اين گروه به منطقه دكن شدت يافت. مساله اساسي در اين پژوهش، آن است كه مناسبات آفاقي­ها و دكني­ها در حكومت بهمنيان به چه عواملي مربوط بوده است؟ يافته هاي پژوهش بر اين اصل استوار است كه علاوه­بر سياست سلاطين نخستين بهمني، اهل علم­وادب بودن آفاقي­ها، نفوذ در دربار بهمني موجب قدرت­گيري آفاقي­ها گرديد. از اين منظر اين عوامل موجب برانگيخته­شدن دكني­ها و درنهايت قتل­عام و سركوب آفاقي­ها شد. اين پژوهش به روش توصيفي – تحليلي سامان يافته است.

no abstract