تربيت انسان از ديدگاه رابيندرانات تاگور

هدف اين مقاله بررسي تربيت انسان از ديدگاه رابيندرانات تاگور مي ­باشد. روش گردآوري اطلاعات اسنادي است و شيوه كار توصيفي، تحليلي و بخشي استنتاجي مي ­باشد. بر اساس نگاه كلي ­نگر تاگور، وي تربيت را انسان گرايانه و بشر دوستانه و هدف آن را متوازن ساختن زندگي بشر با كل هستي مي ­داند تاگور، علاوه بر تاكيد به سازواري ابعاد انساني، يگانگي انسان ها و پيوند طبيعت با انسان را خاطر نشان شده و دوران كودكي را در تحقق اين مهم كليدي مي ­داند؛ با اين نگاه است كه او ملي­گرايي تهاجمي را در تضاد با يگانگي دانسته و وحدت، همدردي و همدلي در لباس توجه به قشر فقير و محروم بويژه دختران و دنيايي عاري از تبعيض را متذكر مي­شود. پس پيام ضمني و آشكار تربيتي اين انديشه، براي جامعه كنوني ايران چه مي تواند باشد؟ از نظر پژوهشگر چنين استنباط مي­شود كه با توجه به تكثر قوميتي، نژادي و فرهنگي ايران، مي­ توان از انديشه تاگور به عنوان يكي از الگوهاي تربيتي وحدت ­­بخش ياد كرد.

no abstract