پروژه آناتولي جنوب شرقي در بستر بحران هويت ملي تركيه

پروژه آناتولي جنوب شرقي(گاپ) تركيه، يكي از بحث برانگيزترين و بزرگترين پروژه‌هاي موجود در سراسر جهان است كه محل اجراي پروژه مناطق كردنشين تركيه است. هدف عمده پروژه ساخت22 سد، 19 نيروگاه برق بر روي رودخانه‌هاي دجله و فرات به همراه توسعه شبكههاي آبياري براي توليد انرژي و آبياري 8/1 ميليون هكتار زمين اعلام شده است. بسياري از محققان اجراي پروژه را در راستاي حل مسئله كردي در تركيه مي‌دانند. سوال اين است پروژه گاپ چه تأثيري بر بحران هويت و هويت كردها در تركيه داشته است؟ پاسخ به اين پرسش در قالب فرضيه پژوهش اين خواهد بود كه سياست‌هاي آبي تركيه در قالب پروژه گاپ بخشي از استراتژي تركيه براي حل بحران هويت واز بين بردن هويت كردي در اين كشور است. يافته‌هاي پژوهش با استفاده از روش تحليلي – توصيفي و نظريه بحران لوئيس پاي حاكي از آن بوده كه تركيه از ابتداي تأسيس با بحران هويت مواجه و با استفاده از پروژه گاپ و روش‌هاي همگون‌سازي ناشي از آن مانند كوچ اجباري مردم كرد منطقه گاپ، تخريب آثار باستاني و نشانه‌هاي فرهنگ و هويت كردي و بهبود شرايط اقتصادي – اجتماعي جامعه كردي به دنبال حل بحران هويت است اما پروژه گاپ نتوانسته بحران هويت و مسئله كردي در تركيه را حل كند و پيامدهاي از قبيل جابجايي جمعيت، تخريب محيط زيست و تخريب ميراث فرهنگي كردها را به همراه داشته است. همچنين اين پروژه نقض ماده اول اعلاميه حقوق بشر، مواد 29،27و26 قطعنامه رعايت جوامع بومي و كنوانسيون مبارزه با بيابان‌زايي است.

no abstract