بررسي ماهيت سياست در رويكردهاي سكولاري و رويكرد اسلامي

ارتباط‌ تنگاتنگ ميان انسان و سياست، سياست را به مفهومي سهل و پيچيده تبديل كرده است. در تبيين ماهيت سياست، با چهار نظريه كلان مواجه هستيم: 1. نگرش عاميانه، 2. نگرش قدرت‌محور، 3. نگرش اخلاق‌محور و 4. نگرش الهي. نگرش عاميانه، كه از جريان عملي سياست در بسياري از جوامع نشأت مي‌گيرد، سياست مقوله‌اي شيطاني از جنس زور و نيرنگ تفسير مي‌شود. در نگرش قدرت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌محور، سياست مقوله دو چهره‌اي است كه از طرفي باني نظم و امنيت است و از طرف ديگر عامل سلطه‌گري، تعارض و پيكار. در نگرش اخلاقي، سياست در پيوند با اخلاق معنا مي‌يابد و بايد انتظارات اخلاقي از آن داشت؛ و در نگرش الهي، سياست مقوله الهي است؛ «جعل الله» و «عهد الله» است. با سياست مسير حركت جامعه به سمت سعادت دنيوي و اخروي هموار مي‌شود. به واسطه آن اخلاق انساني و متعالي در جامعه منتشر مي‌شود؛ دين خداوند در جامعه به جريان مي‌افتد و خود از آن تغذيه كرده و بارور مي‌شود.

no abstract