بررسي ديدگاه مستشرقين از نقش مديريت و معماري روحانيت در انقلاب اسلامي ايران

انقلاب اسلامي ‌ايران، مهم‌ترين انقلابي است كه شگفتي انديشمندان جهان را برانگيخت. زيرا متفكران عالم در متن اين حركت با پديده‌اي به نام مذهب و نقش‌آفريني روحانيت، روبه‌رو مي‌شوند كه از نظر بسياري از آنها، نماد جُمود و تحجّر شناخته مي‌شدند. انقلاب اسلامي پس از گذشت چهار دهه از پيروزي، از جنبه‌هاي گوناگون مورد مطالعه قرار گرفته است. يكي از مهم‌ترين محورهاي مطالعاتي كه مستشرقين در اين سال‌ها بر روي آن تمركز كرده‌اند، نقش مديريت روحانيت در انقلاب اسلامي است. تحقيق حاضر به دنبال اين است با استفاده از روش توصيفي ـ تحليلي، به ارزيابي نظريات مطرح پيرامون اين مسئله بپردازد. نتايج علمي اين تحقيق، حكايت از اين دارد كه مستشرقين به علت عدم شناخت صحيح از ماهيت انقلاب اسلامي، رهبري آن و ترديد در توان علمي اسلام، نتوانسته‌اند تحليل درستي از نقش مديريت روحانيت در انقلاب اسلامي ارائه دهند.

no abstract