نقش ساختارهاي سياسي پيش از بهار عربي بر ماهيت تحولات كشورها؛(مطالعه موردي ليبي و تونس)

تحولات كشورهاي خاورميانه و شمال آفريقا كه به بهار عربي يا بيداري اسلامي معروف گرديد، مدل‌هاي مختلفي داشته است. در كنار مشابهت‌هاي موجود بين كشورهايي كه درگير اين رخداد بوده‌اند، پاره‌اي از شرايط و مقتضيات آنها هم متفاوت از يكديگر بوده و همين اختلافات بر بخشي از نحوه وقوع حوادث و نيز آتي تحولات اين كشورها تأثيرگذار بوده است كه شايد در آينده نيز تداوم داشته باشد. هدف اصلي پژوهش حاضر ، بررسي نقش ساختارهاي سياسي بر ماهيت تحولات در دو كشور ، ليبي و تونس پيش از بهار عربي مي باشد. مقاله حاضر به لحاظ روش ، توصيفي-تحليلي مي باشد. يافته هاي اين پژوهش حاكي از آن است كه نهادينه شدن نسبي قواعد بازي سياسي و سنتي از چرخش نخبگان به شكلي مسالمت‌آميز در تونس و برعكس آن عدم وجود نهادهاي مدني و سياسي پايدار و وابستگي قدرت به يك فرد در رأس هرم سياسي از عواملي است كه شكل متفاوتي از تحولات برآمده از بهار عربي را در اين كشورها دامن زده است. حداقل آنكه در كوتاه‌مدت و ميان‌مدت تغييرات در تونس به شكل آرام‌تري نسبت به ليبي صورت گرفت.

no abstract