مضامين مشترك پايداري در سروده‌هاي سلمان هراتي و إبراهيم المقادمه

ايران و فلسطين دو كشوري هستند كه جنگ را تجربه كرده‌ و شاعرانِ اين دو سرزمين در مورد ادبيات پايداري و مقاومت شعرهايي سروده‌اند كه سلمان هراتي شاعر ايراني و ابراهيم المقادمه شاعر فلسطيني از جمله اين شعرا هستند. اين نوشتار با شيوه تطبيقي به تحليل و توصيف سروده‌هاي اين دو شاعر در اين زمينه مي‌پردازد؛ هردوشاعر، عاشق وطن خويش بوده‌ و به آن عشقي الهي و معنوي داشته‌اند. شهدا را گرامي و جاودانه معرفي كرده و البته خودشان هم، شهادت آرزوي قلبيشان بوده‌است. آنها تعدادي از سروده‌هاي خود را به شهداي خاصي اختصاص داده‌ و به ظلم و ناهنجاري اعتراض كرده‌اند. اين دو شاعر، از دشمنان، با بياني نمادين سخن گفته‌اند و المقادمه دشمن را به تحدي طلبيده و تهديد و تحقير كرده است. سلمان و المقادمه، در مورد رزمندگان شعر سروده‌اند و اميد خود را در مورد به ثمر نشستن جهاد و مقاومت منعكس و نااميدي را تقبيح كرده‌اند.

no abstract