نظريه افتراق زنان و تحليل آن در رمان هرس نوشته نسيم مرعشي

فمينيست‌ها تعاريف موجود از «زن» را در سامان‌هاي اجتماعي بشري، نه بازشناخت واقعي از او، بلكه شناسايي هژموني‌ فرهنگ مردانه از زن مي‌دانند و در مقام راه‌كار، زنان را دعوت به «افتراق و استقلال» مي‌نمايند. نظريه افتراق در ديدگاه‌هاي مختلف فمينيستي، تعاريف مختلفي از جوامع مادرسالار و آرمان‌شهرهاي تك‌جنسيتي تا خلوت‌گاه‌هاي شهودي مي‌يابد؛ اما دستاورد منظور و موعود همه نظريه‌هاي پيرامون افتراق، كمك به پاك كردن انگاره‌ها و باورداشت‌هاي معهود از زن است، براي آنكه به هستي‌‌شناختي حقيقي از اصالت و عامليت خود دست يابد. در اين مقاله، به روش تحليل محتواي قياسي، دلايل و نيز نتايج حاصل از استقلال زنانه موجود در رمان هرس را براساس نگرش‌هاي فمينيستي ارائه‌شده در باب نظريه افتراق بازجسته‌ايم. آنچه از اين جستجو به‌دست آمد اينكه: اگرچه استقلال زنان در رمان هرس شباهت به نوعي تنبيه يا تبعيد خودخواسته دارد، اما حداقل در مورد شخصيت اصلي داستان، نوال، منجر به رسيدن به خودباوري، استقلال، آرامش، عامليت و هماهنگي و اتحاد با عناصر هستي گشته‌است كه ناشي از نوعي سفر شهودي در خود است، يعني همان چيزي كه نظريه افتراق به آن توجه دارد.

no abstract