اندازه گيري و تخمين ريسك سرطانزايي اكراتوكسين A در برخي از فرآورده هاي ميوه اي

مقدمه و هدف : يكي از سمي ترين مايكوتوكسين ها، اكراتوكسين A مي باشد.. هدف از اين مطالعه اندازه‌گيري اكراتوكسين A در برخي از فرآورده هاي ميوه اي و تخمين ريسك سرطانزايي براي مصرف كننده مي باشد. روش كار در اين تحقيق تعداد 102نمونه فرآورده ميوه‌اي شامل لواشك هلو، لواشك زردآلو، برگه زردآلو، قيسي، آلو خشك و آلو بخارا از سطح شهر همدان نمونه‌برداي شد و مقدار اركراتوكسين A آنها باروش الايزا تعيين و ريسك خطر سرطانزايي آنها محاسبه شد. حد تشخيص كيت الايزا براساس دستورالعمل شركت سازنده 5/0 ميكروگرم بر كيلوگرم لحاظ شد. يافته‌ها: محدوده اكراتوكسين A در نمونه‌ها 7/22 تا 3/92 ميكروگرم بر كيلوگرم بود. از 102 نمونه فرآورده ميوه‌اي بررسي شده 31 نمونه (30/39 درصد) آلوده به اكراتوكسين A بودند كه در 4 نمونه سطح آلودگي بيش از حد استاندارد ايران (10 ميكروگرم بر كيلوگرم) بود. بين ميانگين سطح آلودگي نمونه‌ها تفاوت معني‌داري وجود داشت (0/05 P). در تمامي نمونه‌ها، ميانگين اكراتوكسين A بطور معني‌داري كمتر از حد استاندارد ايران بود (0/05 P). بسته به نوع فرآورده ميوه‌اي بررسي شده، مقدار دريافت تخميني روزانه اكراتوكسين A در كودكان و بزرگسان به ترتيب در محدوه 3.36×10-5-4.35×10-4و 4.70×10-5-4/70 6.09×10-4ميكروگرم بر كيلوگرم وزن بدن در روز قرار داشت. با توجه به غلظت اكراتوكسين و ميزان مصرف سرانه فرآورده‌هاي ميوه‌اي، ميزان خطري سرطانزايي اين ماده از طيق محصولات بررسي شده براي مصرف كننده ناچيز مي باشد. نتيجه‌گيري: در كل، ميانگين اكراتوكسين A در فرآوردهاي ميوه‌اي بطور معني دار كمتر از استاندارد ايران بود (0/05 P). همچنين براساس تخمين ريسك سرطانزايي، مي توان گفت دريافت اكراتوكسين A از طريق مصرف فرآورده‌هاي ميوه‌اي خطري از نظر سرطانزايي براي مصرف كننده ايجاد نمي كند.