بررسي رابطه حمايت اجتماعي با اضطراب ناشي از همه‌گيري كوويد-19 در زنان باردار

مقدمه: بارداري خود واقعه‌اي استرس‌زا است كه در شرايط كنوني، شيوع بيماري كوويد-19 ممكن است آن را متأثر سازد. توجه به عواملي كه اضطراب ناشي از همه‌گيري كوويد-19 را در زنان باردار بكاهند، ضروري به‌نظر مي‌رسد، لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين رابطه حمايت اجتماعي با اضطراب ناشي از همه‌گيري كوويد-19 در زنان باردار انجام شد. روش‌كار: اين مطالعه مقطعي از نوع همبستگي در سال 1399 بر روي 200 نفر از زنان باردار انجام شد. ابزارهاي نمونه‌گيري شامل چك‌ليست اطلاعات دموگرافيك و مامايي، پرسشنامه حمايت اجتماعي مقياس خانواده pss-fa و پرسشنامه اضطراب زنان باردار ناشي از همه‌گيري كوويد-19 بودند. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS (نسخه 16) و ضريب همبستگي پيرسون، آزمون‌ تي مستقل، آنووا و رگرسيون خطي تك‌متغيره انجام شد. ميزان p كمتر از 0.05 معنادار در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميزان اضطراب ناشي از همه‌گيري كوويد-19 در زيرگروه‌هاي حمايت اجتماعي ضعيف و متوسط و قوي تفاوت معناداري داشت (0.001 p). بر اساس نتايج آزمون همبستگي، بين ميزان اضطراب ناشي از همه‌گيري كوويد-19 و ميزان حمايت اجتماعي دريافت شده در زنان باردار ارتباط معكوس و معناداري وجود داشت (ضريب همبستگي پيرسون برابر با 0.211 و 0.003=p)؛ بدين‌معنا كه با افزايش ميزان حمايت اجتماعي از جانب خانواده، ميزان اضطراب در زنان باردار ناشي از همه‌گيري كوويد-19 كاهش معناداري مي‌يافت. نتيجه‌گيري: با توجه به ارتباط معكوس بين ميزان اضطراب ناشي از همه‌گيري كوويد-19 و ميزان حمايت اجتماعي دريافت شده در زنان باردار، به‌نظر مي‌رسد وجود تمهيدات حمايتي از طرف خانواده و اطرافيان در زمان همه‌گيري كرونا ويروس ضروري باشد.