مطالعات فرهنگي داياسپورا و جهان وطني

تلاقي فرهنگ، سياست و عامليت در سطوح جهاني و فراملي، حوزه مطالعاتي داياسپورا را به قلمرو نظري و تجربي جذاب و مهمي در ميدان علوم اجتماعي تبديل ساخته است. تحليل تجربه داياسپورا مستلزم به‌كارگيري سطوح تحليلي و مفهومي چندلايه و توجه به زمينه‌هاي متنوع ساختاري، تاريخي و تكنولوژيك است. مقاله حاضر با تمركز بر تجربه و انديشه جهان وطني به‌مثابه هسته‌اي محوري و استراتژيك براي فهم هويت داياسپوريك، به دنبال نشان دادن فرآيند، سازوكار، تنوعات، موانع و تنگناهايي است كه اين تجربه در ميان مهاجرين به خود مي‌گيرد. نظريه فرهنگي پسا ساختارگرا، پسا استعماري و فمينيسم با به‌كارگيري طيفي از مفاهيم، روش‌ها و مفروضات رشته‌اي، قابليت‌هاي زيادي در توضيح و تفسير فرصت‌ها و محدوديت‌هاي پيش روي مهاجران بين‌المللي فراهم مي‌سازند كه توجه به آن درس‌هاي مهمي را براي سياست‌گذاري مهاجرين هم در كشورهاي ميزبان و هم در كشورهاي مادر فراهم مي‌سازد.