ارزيابي تاثير گرايش به پذيرش تغيير سازماني بر افزايش رضايت مشتريان با درنظر گرفتن متغير ميانجي بازاريابي رابطه مند

با توجه به اهميت مشتري و رضايت مشتري در موفقيت سازمان ها و نقش شيوه هاي بازاريابي در افزايش رضايت مشتري، پژوهش حاضر بر آن است تا به بررسي نحوه تاثيرگذاري گرايش به پذيرش تغيير سازماني بر رضايت مشتري بپردازد و در اين رابطه اثر بازاريابي رابطه مند به عنوان متغير ميانجي مورد مطالعه قرار مي گيرد. تحقيق حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش پژوهش، توصيفي از نوع پيمايشي است. حوزه پژوهش حاضر، خدمات بانكداري بوده و جهت جمع آوري داده ها از نظرات خبرگان بانك ملي ايران استفاده شده است. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه هاي استاندارد گرايش به پذيرش تغيير سازماني، بازاريابي رابطه مند و رضايت مشتري استفاده شده است. روايي پرسشنامه ها براساس روايي محتوايي و پايايي آن ها براساس شاخص آلفاي كرونباخ به ترتيب با مقدار 0.887، 0.898، 0.833 محاسبه گرديد. اين پژوهش به دنبال تعيين روابط علي و ميزان اثرگذاري متغيرهاي پژوهش بر يكديگر اﺳﺖ. نتايج حاصل نشان مي دهد كه گرايش به پذيرش تغيير سازماني بر بازاريابي رابطه-مند و رضايت مشتري تأثيرگذار بوده و بازاريابي رابطه مند نيز بر رضايت مشتري تأثير مثبت و معناداري دارد.