كاركرد هوش سازماني در برنامه‌ريزي راهبردي سازمان (مورد مطالعه: موسسه آموزش عالي علوم انساني قم)

مقدمه و هدف پژوهش: اين پژوهش با هدف شكل‌گيري برنامه‌ريزي راهبردي مبتني بر هوش جمعي سازماني در يك موسسه آموزش عالي طراحي شده است. پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي است. روش پژوهش: از حيث نحوه گردآوري داده‌ها، از نوع پژوهش‌هاي توصيفي محسوب مي‌شود و از لحاظ ارتباط بين متغيرهاي تحقيق، از نوع علٌي است. در جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه هوش سازماني آلبرشت و پرسشنامه برنامه‌ريزي راهبردي برايسون، استفاده شده است. جامعه آماري عبارتند از كاركنان موسسه آموزش عالي علوم انساني، كه به كمك فرمول كوكران، در سطح اطيمنان 95 درصد، حجم نمونه آماري 117 نفر مشخص شد. پايايي پرسشنامه با استفاده از آلفاي كرونباخ 93 درصد تعيين شد. يافته‌ها: تجزيه و تحليل داده‌ها نشان داد كه بين هوش سازماني و برنامه‌ريزي راهبردي همبستگي مثبت معنادار وجود دارد و فرضيه اصلي پژوهش پذيرفته شد. نتيجه‌گيري: نتايج ضريب همبستگي نشان داد كه همه ابعاد متغير هوش سازماني ارتباط مثبت و معناداري با همه ابعاد برنامه‌‌ريزي راهبردي دارند.

no abstract