تربيت اخلاقي بر مدار هم‌گرايي باورها و ارزش‌‌‌‌‌‌‌ها

نوشتار پيش‌رو، با مروري بر جهان بيني اسلامي، همگرايي باورها و ارزش‌ها و نقش آن در تربيت اخلاقي روشن و موجَه مي‌گردد. در برداشت رايج، ارزش‌ها تابعي از باورها به‌شمار مي‌‌روند و بدين‌ترتيب، همگرايي باورها و ارزش‌ها امري طبيعي مي‌نمايد. از باب مثال، توحيدباوري، ارزشِ تربيت اخلاقي توحيدبنيان و گريزان شدن از اخلاق شرك‌آلود را روشن مي سازد. براساس هماهنگي مزبور، بايد با شناخت خداوند و ايمان به وحدانيت او، به تربيت اخلاقي توحيدبنيان مجهز شد؛ لذا در چارچوب درك توحيد فطري و حكمت الهي، نظر به رابطه تنگاتنگي كه مابين باورها و ارزش‌ها برقرار است، با اتكا به هر يك از دو قلمرو كافي است تا توجه به قلمرو ديگر تداعي شود. اين نوع هم‌گرايي به‌ويژه در قلمرو اخلاق، به دليل رابطۀ تعاملي اخلاق و باورها، مدار تربيت اخلاقي قرار مي‌گيرد و موجب حركت استكمالي انسان و استحكام و كارآمدي بيشتر تربيت اخلاقي مي‌گردد.