تحليل نقش هاي زباني در اسطورۀ زال بر اساس نظريۀ ارتباطي ياكوبسن

فردوسي در بهين‌نامۀ باستان، در پيكرۀ  داستان‌هاي مدون از اسطوره‌ها سخن رانده است. در بسياري موارد، رمز و تمثيل نيز چشم‌نوازانه در مفهوم اساطيري گنجانده شده است. داستان زال از پررمز و رازترين آنهاست كه بياني متفاوت براي ابلاغ پند و پيام‌هاي فرهنگي دارد. اين پژوهش، ضمن تحليل نقش‌هاي زباني و عناصر ارتباطي، يعني زبان، پيام، مخاطب و فرستنده، بر اساس الگوي ارتباط كلامي ياكوبسن، به بازكاوي رمزها و نمادها مي‌پردازد. بر اين اساس، تمركز بر نقش فرازباني است. ميزان تأثير نقش‌هاي زباني بر خوانندگان و بسامد هر كدام از آنها، شناسايي رمزها و تمثيل‌هاي گنجانده شده در داستان زال، درك و دريافت مفاهيم انتزاعي كه به صورت غيرمستقيم بيان شده است، از اهداف پژوهش است. نتايج بررسي نشان مي دهد نقش هاي زباني، ابزاري كارآمد براي درك معاني ثانويه و تأويل زبان نمادين اسطوره است و نيز، معياري براي طبقه بندي آثار تمثيلي و نمادين در بستر حماسه به شمار مي رود. همچنين، شيوۀ  مناسب براي پي بردن به ميزان تأثيرگذاري پيام هاي رمزي، ترغيبي و ... بر خوانندگان. در پايان بايد اذعان داشت زيبايي شناسي داستان هاي حماسي و اسطوره اي در سايۀ  نظريۀ  مذكور بيش از پيش هويدا مي شود.