تأثير تمرينات كانگوجامپ بر عملكرد تعادلي كودكان با اختلال طيف اوتيسم با سطح عملكردي بالا

كودكان با اختلال طيف اوتيسم به‌دليل نداشتن فعاليت و درخودمانده بودن مستعد ضعف در تعادل، ثبات وضعيتي و ناهنجاري‌هاي وضعيتي‌‌اند. هدف از مطالعه‌ حاضر بررسي تأثير يك دوره تمرينات كانگوجامپ بر عملكرد تعادلي كودكان با اختلال طيف اوتيسم با سطح عملكردي بالا بود. روش انجام تحقيق از نوع نيمه‌تجربي بود. از بين كودكان با اختلال طيف اوتيسم در انجمن اوتيسم و مدارس اوتيسم شهر تهران، 20 نفر با استفاده از آزمون‌هاي غربالگري انتخاب و پس از سنجش عملكرد تعادلي به‌عنوان پيش‌آزمون، به‌صورت تصادفي به دو گروه (مداخله و كنترل) تقسيم شدند. در ادامه گروه تجربي، تمرينات كانگوجامپ را به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه انجام دادند و پس از اتمام مداخله از تمامي افراد از طريق اندازه‌گيري آزمون لك‌لك، عملكرد تعادلي پس‌آزمون به‌عمل آمد. به‌منظور بررسي آزمون تحقيق از آزمون تحليل واريانس مختلط دوعاملي استفاده شد. يافته‌هاي تحقيق حاضر نشان داد كه انجام تمرينات كانگوجامپ در گروه مداخله به‌طور معنا‌داري موجب بهبود عملكرد تعادلي در كودكان با اختلال طيف اوتيسم شد. همچنين نتايج نشان داد كه تفاوت معنا‌داري بين نتايج گروه كنترل و گروه تجربي در مرحله‌ پس‌آزمون وجود دارد. براساس نتايج به‌دست‌آمده، تمرينات كانگوجامپ مي‌تواند براي بهبود عملكرد تعادلي كودكان با اختلال طيف اوتيسم مفيد و سودمند باشد. ازاين‌رو استفاده از اين نوع فعاليت ورزشي به‌عنوان روش مداخله‌اي مناسب براي كودكان با اختلال طيف اوتيسم پيشنهاد مي‌شود.