تعيين رابطه التزام عملي به اعتقادات مذهبي، ادراك شيوه والدين با سازگاري نوجواني

فاقد عنوان لاتين

پژوهش حاضر به‌منظور تعيين ميزان رابطۀ التزام عملي به اعتقادات مذهبي، ادراك شيوه والديني با سازگاري در نوجوانان (سال تحصيلي 94-95) انجام‌شد. تعداد گروه نمونه شامل 380 نفر از دانش آموزان دختر دوره اول دبيرستان شهر اهواز بود كه براي انتخاب آن‌ها از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي استفاده‌شد. ابزار پژوهش پرسشنامه التزام عملي به اعتقادات مذهبي (نويدي، 1376)، پرسشنامه ادراك شيوه والديني (آر. جي رابينز، 1994)، پرسشنامه سازگاري نوجواني(عاطفي، آموزشي، اجتماعي) (سنها و سينگ،1993) بود. نتايج تحليل داده ها با روش ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه حاكي از آن بود كه بين التزام عملي به اسلام با ميزان سازگاري نوجوانان رابطه معني‌دار آماري وجود داشت. همچنين مشاهده شد كه بين ادراك فرزندان از شيوه والديني پدر و مادر با سازگاري آنان رابطه معني‌داري وجود دارد. نتيجه رگرسيون نشان داد كه رابطه همبستگي چندگانه معني‌داري بين التزام عملي به مذهب و ادراك شيوه والديني با سازگاري نوجواني وجود دارد. همچنين نتايج به‌دست‌آمده نشان مي‌دهند كه در درجه اول رابطه همبستگي چندگانه معني‌دار بين التزام عملي به مذهب با سازگاري نوجوانان وجود دارد و در درجه دوم بين ادراك شيوه والديني با سازگاري نوجوانان رابطه همبستگي چندگانه وجود دارد.

فاقد چكيده لاتين