پيش‌بيني تكانشگري بر اساس سبك‌هاي دلبستگي و استرس ادراك ‌شده در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه

فاقد عنوان لاتين

هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، پيش‌بيني تكانشگري بر اساس سبك‌هاي دلبستگي و استرس ادراك‌شده در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر مشهد در سال تحصيلي 98-97 بود. روش : روش پژوهش، توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش عبارت بود از كليه دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه كه حجم نمونه به شيوه نمونه‌گيري چند مرحله‌اي از چهار دبيرستان و براساس پيشنهاد تاپاچنيك و فيدل (2007) با بيش برآورد 230 نفر انتخاب شد. به‌همين‌منظور براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه‌هاي ﺳﺒﮏ دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ هازان و شيور (1987)، استرس ادراك‌شده (1983) و تكانشگري بارت (1995) استفاده شد. پس از جمع‌آوري اطلاعات نيز، براي تجزيه و تحليل داده‌ها از شاخص‌هاي آمار توصيفي و روش‌هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون با نرم افزار SPSS استفاده شد.يافته‌ها: ضريب رگرسيون بين دو متغير استرس ادراك‌شده و تكانشگري نشان داد كه استرس ادراك‌شده به‌صورت مثبت و در سطح معناداري 01/0 تكانشگري را پيش‌بيني مي‌كند (01/0 p < ، 336/0=β). همچنين ضرايب رگرسيون بين دو متغير سبك‌هاي دلبستگي و تكانشگري نيز نشان داد كه از بين سبك‌هاي دلبستگي، سبك دلبستگي ايمن (01/0 p < ، 222/0-=β) به‌صورت منفي و در سطح 01/0 تكانشگري را پيش‌بيني مي‌كند. نتيجه گيري: ﻧﺘﺎﯾﺞاﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ درك ﺑﻬﺘﺮي از ﻋﻮاﻣﻞ ﭘﯿﺶ‌ﺑﯿﻨﯽﮐﻨﻨﺪه تكانشگري را ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ و مشخص شد استرس ادراك‌شده و ﺳﺒﮏ دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ دو ﭘﯿﺶﺑﯿﻦ ﻣﻬﻢ ﺑﺮاي اقدام افراد به تكانشگري ﻣﺤﺴﻮب مي‌شوند.

فاقد چكيده لاتين