خوانش نشانه‌هاي اسطوره‌اي رمان ولي ديوانه‌وار اثر شيوا ارسطويي

اسطوره‌ها همواره پيوند عميقي با ادبيات داشته‌اند و مي‌توانند علاوه بر معنا، بر فرم و ساختار صوري اثر، تأثير بگذارند. بررسي و تحليل مناسبات اسطوره‌اي يك متن ادبي نقش مهمي در تبيين و دريافت معاني و مفاهيم آن دارد. هدف از پژوهش حاضر خوانش نشانه‌هاي اسطوره‌اي رمان ولي ديوانه‌وار نوشتۀ شيوا ارسطويي به روش تحليلي ـ توصيفي است. نتايج بررسي اين رمان بر مبناي خوانش اسطوره‌اي نشان مي‌دهد كه معاني و حتي فرم رمان از اسطوره تأثير پذيرفته و احضار اسطورۀ شيوا به متن رمان، علاوه بر كمك به گسترش مفاهيم رمان، در فرم و پيشبرد روايت نقش داشته است؛ يعني زني كه در دايره ساعت مي‌رقصد، با حركت خود ريتم رمان را تنظيم مي‌كند و مشخص مي‌سازد كه كدام ماجرا در چه زماني روايت شود. همچنين رمزگان‌هاي مختلفي همچون نام‌ها (شيوا، خداي سه‌سر هندي...)، مكان‌ها (آب‌انبار، جعبه پاندورا، پالمير...) و مفاهيمي چون مرگ و نوشتن در اين رمان به عنوان واحدهاي معناداري از يك گفتمان اسطوره‌اي هستند.