اثر چهار هفته تمرينات در آب بر ميزان ناتواني، انعطاف‌پذيري و قدرت عضلات ستون فقرات مردان ميانسال مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي

زمينه و هدف: كمردرد مزمن غيراختصاصي، شايع ترين نوع كمردرد مزمن در جوامع امروزي است و دستيابي به يك برنامه تمريني درماني براي بهبود بيماران مبتلا به آن همواره مورد توجه بوده است. هدف از اين پژوهش تعيين و بررسي اثر چهار هفته تمرينات در آب بر ميزان ناتواني، انعطاف پذيري و قدرت عضلات ستون فقرات مردان ميانسال مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي بود. روش بررسي: اين پژوهش يك مطالعه نيمه تجربي با بهره‌گيري از طرح پيش‌آزمون‌ـ پس‌آزمون مي‌باشد كه در تابستان سال 1397 انجام شد. در اين مطالعه، 25 مرد ميانسال( 3.9 ± 44.84 سال) مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي مراجعه كننده به بيمارستان نورافشار تهران به طور تصادفي به دو گروه تمرين در آب(13 نفر) و كنترل(12 نفر) تقسيم شدند. گروه تمريني 4 هفته و هفته‌اي 3 جلسه تمرينات منتخب را انجام دادند. قبل و بعد از پروتكل تمريني ناتواني، قدرت عضلات خم كننده و بازكننده تنه و انعطاف پذيري همسترينگ به ترتيب با استفاده از پرسشنامه ناتواني اسوستري، آزمون پايين آوردن مستقيم پا، دينامومتر و آزمون SLR اندازه‌گيري شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي تي همبسته و تي مستقل تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: در مقايسه با گروه كنترل، ميزان ناتواني در گروه تجربي به طور معني داري كاهش(0.001=p) و انعطاف پذيري عضلات همسترينگ(0.001=p)، و قدرت عضلات خم كننده و بازكننده تنه به طور معني داري افزايش يافت(0.001=p). با اين حال، تغييرات هيچ يك از متغيرها در گروه كنترل معني دار نبود(P≥0.05).همچنين تغييرات ناتواني، انعطاف پذيري همسترينگ، قدرت عضلات بازكننده تنه و همچنين قدرت عضلات خم كننده تنه بين دو گروه تمرين در آب و كنترل، تفاوت معني داري دارد(0.001= p). نتيجه گيري: با توجه به نتايج مطالعه حاضر، تمرينات در آب را مي‌توان اقدام مثبتي در جهت كاهش ناتواني، افزايش انعطاف‌پذيري عضلات همسترينگ و قدرت عضلات تنه مردان مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي دانست؛ لذا اين تمرينات را مي توان به عنوان اقدامي ‌مفيد براي اين افراد توصيه كرد.