بازسازي حدود گسترش پلاياي ميقان در كواترنري پسين براساس شواهد رسوبي و ژئومورفيك

تحولات اقليمي مهم‌ترين رويداد دوره كواترنري است كه اين تحولات به‌­طور وسيعي در ژئومورفولوژي و رسوب‌شناسي اين دوره منعكس شده است و علم پالئوژئومورفولوژي به فهم تغييرات اقليمي گذشته و پيش‌بيني اين تغييرات در آينده كمك مي‌كند. درياچه‌هاي واقع در چاله‌هاي بسته دوره‌هاي سرد يا باراني كواترنر را درياچه‌هاي پلويال مي‌گويند كه بعضي از اين درياچه‌ها به‌كلي خشك شده و از بين رفته‌اند، بعضي ديگر در حال حاضر درياچه‌هاي موقتي هستند كه در فصل خشك به كوير تبديل مي‌شوند و برخي ديگر درياچه‌هاي دائمي هستند كه در گذشته وسعت بيشتري داشته‌اند. شناخت درياچه‌هاي پلوويال در مناطق خشك امروز به‌‌دليل تنوع فاكتورها و فرآيندهاي پيچيده در تشكيل آن‌ها مورد توجه محققان است. اين پژوهش با هدف تعيين گستره پلاياي ميقان در كواترنري پسين براساس شواهد رسوبي و ژئومورفيك انجام گرفته است. پلاياي ميقان در مركز و جنوب‌غربي استان مركزي واقع گرديده و دربرگيرنده درياچه فصلي و شور توزلوگل، دشت­ آبرفتي، مخروط‌افكنه و ..مي‌باشد. داده‌هاي مورد استفاده عبارتند از: داده‌هاي حاصل از منابع كتابخانه‌اي، داده‌هاي آماري، نمونه‌هاي رسوبي، داده‌هاي آزمايشگاهي و سنجش‌­از­دور. اين داده‌ها در نهايت به روش تحليلي مورد بررسي قرار گرفته و نتيجه­‌گيري انجام شده است. نتايج حاكي از شواهد رسوبي و ژئومورفولوژيك نشان مي‌دهدكه اين درياچه در گذشته دائمي بوده و وسعت بيشتري نسبت به سطح پلاياي فعلي داشته ولي اين گسترش در جهات مختلف متفاوت بوده و تفاوت‌هاي معناداري به‌علت موقعيت زمين‌ساختي منطقه نشان مي‌دهد.