بررسي ادراكات و تمايل جامعه ي محلي براي مشاركت در توسعه گردشگري كشاورزي(موردمطالعه: شهرستان تربت حيدريه)

گردشگري كشاورزي به عنوان فعاليتي مكمل مي‌تواند در روستاهاي با قابليت‌هاي گردشگري، اثرات مثبتي را برجاي بگذارد كه مهم‌ترين آن تنوع سازي اشتغال و افزايش درآمد است. اما ارزيابي تمايل جامعه محلي به پذيرش گردشگر هدف اصلي اين پژوهش است. اين تحقيق از نوع توصيفي تحليلي است كه به روش كتابخانه اي و ميداني انجام گرفته است. ازميان روستاهاي داراي ظرفيت بالاي گردشگري كشاورزي شهرستان، 424 كشاورز سرپرست خانوار به عنوان حجم نمونه با فرمول كوكران انتخاب شدند و مورد پرسشگري قرار گرفتند. براي تجزيه و تحليل داده ها به دليل نرمال نبودن از آزمون‌هاي ناپارامتري فريدمن و كروسكال واليس و آزمون همبستگي اسپيرمن استفاده گرديد. نتايج نشان داد، گرچه اگروتوريسم از نظر اقتصادي براي آنان درامد زاست و نتايج تحليل عاملي تاييدي نيز نشان داد كه بيشترين تاثير را در بعد اقتصادي داشته و 17.93 درصد از واريانس كل را تبيين مي كند، اما از بعد اجتماعي ميزان تاثير گذاري كمتر و 13.65 درصد واريانس كل را تبيين ميكند، زيرا جامعه محلي تمايل چنداني به حضور گردشگر درباغ و فضاي خصوصي زندگي خويش ندارد و بيشتر به دنبال منافع اقتصادي گردشگري است تا تعاملات اجتماعي. لذا تلاش هايي براي افزايش آگاهي روستاييان نسبت به منافع اجتماعي نيز صورت گيرد.