بررسي جايگاه توليدكنندگان پوشاك در شكل‌دهي به فرهنگ ايراني-اسلامي (با رويكرد الماس فرهنگي)

در دهه‌هاي پس از انقلاب اسلامي ‌ايران، مد لباس و پوشش علي‌رغم پيشينه تاريخي، از يك‌سو با منطق اقتصادي و از سوي ديگر با ملاحظات اجتماعي و سياسي ويژه‌اي روبرو بوده كه آن‌را با چالش‌هاي فراواني مواجه ساخته است. براين اساس، نهادهاي اجتماعي بر آن شدند تا با فعاليت‌هاي تبليغاتي و فرهنگي، به هويت و فرهنگ جامعه سمت و سو بخشند. هدف از تدوين پژوهش حاضر پاسخ به اين پرسش اساسي است كه توليدكنندگان پوشاك به‌عنوان يك نهاد اجتماعي تأثيرگذار تا چه حد در ايجاد و حفظ فرهنگ پوشش ايرانياسلامي در جامعه نقش دارند؟. روش اين پژوهش كيفي، توصيفي تحليلي و متشكل از دو تكنيك اسنادي و ميداني است. نتايج حاكي از اين است كه با سرعت گرفتن تغيير و تحولات دنياي امروز، در كنار پيشرفت و افزايش فناوري‌هاي مرتبط با مد و پوشاك فرصت‌هاي زيادي براي عوامل مرتبط و اثرگذار بر پوشاك از جمله توليدكنندگان فراهم شده است و آن‌ها مي‌توانند با تغيير در شيوه‌هاي توليد و طرح‌ها، به فرهنگ و هويت جامعه سمت و سو بخشند. دست‌يابي به فرآيند ارزش‌محور در مداخله عوامل زمينهساز نتيجه نهائي پژوهش است كه برمبناي آن بكارگيري تمامي پتانسيل‌هاي موجود براي تغيير فرهنگ استفاده از پوشاك ايراني-اسلامي ضروري است.