اثرات استفاده از جلبك اسپيرولينا پلاتنسيس بر عملكرد، ميكروفلور و مورفولوژي روده باريك و برخي فراسنجه هاي خون مرغ‌هاي تخم‌گذار

زمينه مطالعاتي: از آن جا كه حدود 70 درصد هزينه توليد شامل هزينه‌هاي خوراك است، پيدا كردن منابع غذايي جايگزين و مطالعه اثر آن بر استفاده مؤثر در جيره و يافتن جايگزين افزودني‌هاي بي‌خطر براي تكميل بازده خوراك از اهميت زيادي برخوردار است. هدف: مطالعه حاضر به منظور بررسي اثرات استفاده از جلبك اسپيرولينا پلاتنسيس (Spirulina platensis) در جيره مرغ‌هاي تخم‌گذار بر عملكرد، ميكروفلور و مورفولوژي روده و برخي فراسنجه‌هاي خون انجام شد. روش كار: تعداد 192 قطعه مرغ تخم‌گذار سويه تجاري LSL در قالب طرح كاملاً تصادفي با 4 تيمار و 4 تكرار و 12 قطعه مرغ در هر تكرار به مدت 12 هفته (26 تا 37 هفتگي) مورد استفاده قرار گرفتند. تيمارهاي آزمايشي شامل تيمار اول: جيره شاهد بر پايه ذرت كنجاله سويا، تيمار دوم : حاوي 1.5 درصد، تيمار سوم:حاوي 3درصد و تيمار چهارم: حاوي 4.5 درصد اسپيرولينا پلاتنسيس بود. نتايج: نتايج نشان داد تيمارهاي آزمايشي تأثير معني‌داري بر خوراك مصرفي، ضريب تبديل خوراك، درصد توليد، توده تخم‌مرغ توليدي، جمعيت كل باكتريايي، كلي فرم‌ها و لاكتوباسيل‌ها نداشتند (P 0.05). از بين فراسنجه‌هاي مورفولوژيك، عمق كريپت در تيمار چهارم بطور معني‌داري نسبت به تيمار شاهد و ديگر تيمارها افزايش يافت (P 05.0) . از بين فراسنجه‌هاي خوني نيز ميزان ليپوپروتئين با چگالي بالا (HDL) بطور معني‌داري در تيمارهاي سوم و چهارم كاهش يافت (P 05.0) و تفاوتي در ميزان كلسترول، تري گليسيريد و ليپوپروتئين با چگالي پايين (LDL) مشاهده نشد. نتيجه‌گيري نهايي: استفاده از جلبك اسپيرولينا پلاتنسيس تا سطح 4.5 درصد جيره اثر منفي بر عملكرد توليدي مرغ‌هاي تخم‎گذار نداشت.