رابطه فرهنگ مدرسه با پيشرفت تحصيلي، نيازهاي بنيادين روانشناختي و خودتنظيمي‌ تحصيلي دانش‌آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه فرهنگ مدرسه با پيشرفت تحصيلي، نيازهاي بنيادين روانشناختي و خودتنظيمي‌ تحصيلي دانش‌آموزان انجام گرفت. روش پژوهش توصيفيهمبستگي بود. جامعه آماري پژوهش كليه دانش‌آموزان متوسطه دوم منطقه لاشار (استان سيستان و بلوچستان) بود. 323 دانش‌آموز به شيوه نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي وارد پژوهش شدند. ابزار جمع‌آوري اطلاعات پرسشنامه‌هاي فرهنگ مدرسه (الكساندر و ساد، 1997)، نيازهاي بنيادين روانشناختي (گارديا، دسي و رايان، 2000) و خودتنظيمي‌ تحصيلي (بوفارد، بويزورت، ويژوا و لاروچ، 1995) بود. براي سنجش پيشرفت تحصيلي از معدل تحصيلي استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد فرهنگ مدرسه با پيشرفت تحصيلي (0.558=r)، ارضاي نيازهاي بنيادين روانشناختي (0.699=r) و خودتنظيمي تحصيلي (0.581=r) رابطه مثبت و معناداري دارد (0.001 p). همچنين فرهنگ مدرسه توانسته است به ترتيب 31.8، 50.5 و 34.7 درصد از واريانس پيشرفت تحصيلي، ارضاي نيازهاي بنيادين روانشناختي و خودتنظيمي تحصيلي را پيش بيني كند. با توجه به نتايج، ميتوان از طريق بهبود روابط بين دانش‌آموزان با معلمان و همسالان، بيان انتظارات آموزشي و طراحي فرصت‌هاي مناسب آموزشي، مي توان به ارضاي نيازهاي بنيادين روانشناختي و تقويت راهبردهاي خودتنظيمي تحصيلي در دانش آموزان كمك كرد.دانش‌آموزان را فراهم كنند.