تأثير هشت هفته تمرين مقاومتي بر مقادير سرمي IL-15، IL-6، TNF-α و مقاومت به انسولين در مردان سالمند ديابتي نوع 22

هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير 8 هفته تمرين مقاومتي بر مقادير سرمي IL15، IL6 ، TNFα و مقاومت به انسولين در مردان سالمند ديابتي نوع 2 بود. بدين‌منظور، 20 مرد سالمند مبتلا به ديابت نوع 2 (سن 4.97±72.45 سال، وزن 12.57±79.70 كيلوگرم، BMI 91.07±27.4 كيلوگرم) انتخاب شدند و به‌طور تصادفي در دو گروه تمرين مقامتي (10 نفر) و كنترل (10 نفر) قرار گرفتند. گروه تمرين مقاومتي به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هر هفته، 8 حركت را 3 ست با 10 تكرار با 70 درصد 1RM اجرا كردند. از آزمون ANCOVA و T همبسته براي تحليل داده‌ها استفاده و سطح معنا‌داري 0.05 درنظر گرفته شد. در حالت پايه و 48 ساعت پس از آخرين جلسۀ تمريني نمونه‌هاي خون جمع‌آوري و مقادير سرمي IL15، IL6، TNFα، انسولين، گلوكز به روش الايزا اندازه‌گيري شد. نتايج تحليل آماري نشان داد كه 8 هفته تمرين مقاومتي به‌طور معناداري مقادير سرمي IL15 را افزايش و مقادير انسولين، گلوكز و مقاومت به انسولين را كاهش داد. با اين حال، تأثير معناداري بر مقادير سرمي IL6 و TNFα نداشت. براساس نتايج پژوهش حاضر، به‌نظر مي‌رسد كه تمرين مقاومتي مي‌تواند با افزايش مقاديرIL15 به بهبود مقاومت به انسولين در مردان سالمند ديابتي نوع 2 منجر شود.