مشكلات هيجاني، ‌رفتاري و علائم استرس پس از سانحه در همشيران كودكان مبتلا به سرطان

اهداف: ابتلاي كودكان به سرطان، كل خانواده را تحت تأثير قرار مي‌دهد اما اكثر مطالعات انجام‌شده در دنيا بر افراد مبتلا و والدينشان تمركز دارند و كمتر پژوهشي به همشيران كودكان مبتلا به سرطان پرداخته است. هدف اين مطالعه بررسي مشكلات هيجاني، رفتاري و علائم استرس پس از سانحه در همشيران كودكان مبتلا به سرطان است. مواد و روش ها: جامعه آماري شامل همشيران كودكان مبتلا به سرطان در مركز آموزشي درماني حضرت علي‌اصغر است. در اين مطالعه كه از نوع علّي ـ مقايسه‌اي است، سي نفر از همشيران 11 تا 18‌ساله كودكان مبتلا به سرطان و سي نفر به عنوان گروه كنترل شركت داشتند. اين دو گروه از نظر سن و جنس همتا شدند و روش نمونه‌گيري به صورت دردسترس بود. در اين پژوهش جهت ارزيابي مشكلات هيجاني، رفتاري و علائم اختلال استرس پس از سانحه از پرسش‌نامه خودگزارش‌دهي نوجوان آخنباخ و مقياس علائم اختلال استرس پس از سانحه (فرم خودگزارش‌دهي) استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه در زمينه مشكلات هيجاني، رفتاري و علائم اختلال استرس پس از سانحه تفاوت معناداري بين دو گروه وجود دارد (P le; 0/01). نتيجه گيري: با توجه به نرخ بالاتر مشكلات روان‌شناختي در همشيران كودكان مبتلا به سرطان نياز به بررسي دقيق‌تر آسيب‌شناسيِ اين گروه و ارائه رهنمودهاي اختصاصي جهت بهبود سلامت روان آنان ضروري به نظر مي‌رسد.