ارائه مدل بهينه‌سازي رياضي براي زنجيره تأمين چند محصولي با امكان وقوع اختلال در تأمين‌كننده در شرايط تحريم (مطالعه موردي صنايع تعميراتي پالايشگاهي)

در اين پژوهش مدل بهينه‌سازي شده رياضي براي زنجيره تأمين چند محصولي با امكان وجود اختلال در تأمين‌كننده در شرايط تحريم، ارائه شده است. يك زنجيره تأمين شامل هم‌راستايي و همسويي شركت‌هايي است كه محصولات يا خدمات را به بازار عرضه مي‌كنند. در راستاي مديريت زنجيره تأمين چند محصولي، نياز به تأمين اقلام و مواد اوليه جهت استفاده در فرآيندها وجود دارد و تأمين اين اقلام با عدم قطعيت مواجه است به‌گونه‌اي كه ممكن است تأمين‌كنندگان، بخشي از تقاضاي سفارش داده‌شده را در زمان موردنياز در اختيار سفارش‏دهنده قرار ندهند. به‌منظور مقابله با اين شكل از عدم قطعيت، دو نوع تأمين‌كننده موردنظر است. دسته اول تأمين‌كننده‏ هاي ارزان‌قيمت ولي غيرمطمئن است و در مقابل، دسته دوم تأمين‌كننده‌ها وجود دارند كه مطمئن هستند ولي گران‌تر از دسته اول مي‏باشند. اقلام دريافتي از تأمين‌كننده ‏ها، در فرآيند توليد يا تعميرات مورد استفاده قرار مي‌گيرد و مدلي مدون براي مديريت اين فرآيند مي‏بايست ارائه گردد. جهت ادغام اين تصميمات در قالب مدل يكپارچه، مدل تصميم ‏گيري دومرحله‌اي تصادفي بكار رفته است و در حل مسئله پيشنهادي از روش تقريب ميانگين نمونه ‏گيري استفاده شده است. نتايج نشان‏مي‏دهد كه با استفاده از مدل دومرحله‌اي تصادفي به‌اندازه 6.84 درصد در خروجي‏ هاي مسئله بهبود ايجاد مي‌شود و همين‌طور استفاده از تأمين‌كننده گران در كنار تأمين‌كننده ارزان منجر به بهبود خروجي‌هاي مدل به‌اندازه 14.9 درصد گرديد.