روابط ساختاري سبك زندگي اسلامي و موفقيت تحصيلي با واسطه‌گري سازگاري با مدرسه در دانش آموزان دوره‌ متوسطه‌ دوم

هدف : در اين پژوهش رابطه ساختاري سبك زندگي اسلامي و موفقيت تحصيلي با واسطه گري سازگاري با مدرسه در دانش آموزان دوره متوسطه دوم مورد بررسي قرار گرفت.روش : روش تحقيق از نوع روش توصيفي همبستگي و از نوع مدل يابي معادلات ساختاري بود. جامعه ي آماري پژوهش حاضر،كليه ي دانش آموزان دوره ي متوسطه ي دوم شهر كرمان به تعداد 7370 نفر بودند. مشاركت كنندگان به تعداد 380 نفر (220 دختر و 160 پسر) و با استفاده از روش تصادفي خوشه اي انتخاب شدند و به سه پرسشنامه سبك زندگي اسلامي كاوياني(1391)، موفقيت تحصيلي صالحي(1393) و سازگاري با مدرسه سينها و سينگ (1993) پاسخ دادند.تجزيه و تحليل داده ها با روش تحليل مســير از نوع مدل يابي معادلات ساختاري توسط نرم افزارهاي SPSS22 و AMOS16 انجام شد. يافته ها : نتايج نشان داد ضريب مسير بين متغير سبك زندگي اسلامي و موفقيت تحصيلي در مدل اثركامل بدون حضور متغيرميانجي معني دار است. همچنين يافته ها اثر مســتقيم سبك زندگي اسلامي بر موفقيت تحصيلي را تأييد مي كند و متغير سازگاري با مدرسه اين رابطه را واسطه گري مي كند. نتيجه گيري : بر اين اســاس مي توان پيشــنهاد كرد كه به منظور افزايش اين دو ويژگي تدابيري در جهت ارتقاي مؤلفه هاي سبك زدگي اسلامي دانش آموزان انديشيد.