داد و دادورزي در فرمان هاي شاهان هخامنشي و تاثير آن بر تامين نظم و امنيت

هخامنشيان بيش از هر امر ديگري در مقوله عدالت‌ورزي و اجراي آن كه انضباط اجتماعي را به همراه دارد، صاحب دغدغه بودند و مي كوشيدند با در نظر گرفتن نقش دولت، عدالتي فراتر از بعد فردي آن در ابعاد اجتماعي مورد مداقه قرار گيرد. با در نظر گرفتن نسبت و پيوند وثيق دادورزي با نظم و امنيت، پژوهش حاضر در پي پاسخ به اين پرسش است كه چگونه تدوين قانون و دادورزي پادشاهان هخامنشي بر انتظام اجتماعي تأثير گذاشته است؟ روش پژوهش مقاله، توصيفي– تحليلي بر پايه مطالعه اسنادي كتابخانه‌اي است و هدف از انجام اين پژوهش تبيين تأثير قوانين حقوقي وضع شده و دادورزي پادشاهان در تأمين نظم و امنيت ايران عصر هخامنشي است. يافته‌ها بر آن است كه بسياري از فرمان هاي شاهان هخامنشي با درون‌مايه‌ حقوقي و مشتمل بر دو نوع قانون الهي و قانون شاهي وضع شده است و يكي از دلايل صدور اين قوانين و دادورزي پادشاهان هخامنشي، تأمين نظم و امنيت و اجراي آن در كشور است. همچنين نتايج اين پژوهش، وضع قوانين توسط پادشاهان هخامنشي را متأثر از دين مي‌داند كه هدف از اجراي آن و تأكيد پادشاهان بر دادورزي، ايجاد حكومتي است كه قلمروي آن خرد، راستي و خير است و دادورزي، انتظام شهر و كشور را به ارمغان مي‌آورد تا مردمان در پناه قوانين وضع شده بتوانند در آرامش و امنيت زندگي كنند و مظاهر زندگي مادي را گسترش دهند و جلوه اين قوانين مي بايست گسترش قانون در جهان و رفاه و بهروزي ناشي از آن باشد.