بررسي رفتار غير خطي ديوار بتن مسلح با آلياژ حافظه دار شكلي در ترازهاي مختلف تحت اثر زلزله

در پژوهش حاضر، ابتدا يك مدل عددي از آزمون ديوار بتن مسلح لاغر بلندمرتبه با ميلگردهاي فولادي كه بر روي ميز لرزان و اعمال شتاب‌نگاشت زلزله صورت گرفته است، صحت‌سنجي شده است. سپس سه رويكرد ديگر بررسي شده است، كه در رويكرد اول، آلياژ حافظه‌دار شكلي فقط به عنوان ميلگردهاي قائم طبقه‌ي اول و در رويكرد دوم، فقط در طبقه‌هاي اول و ششم جايگزين شدند و در رويكرد سوم، كل ميلگردهاي قائم ديوار با ميلگردهايي از جنس آلياژ حافظه‌دار شكلي جايگزين شدند. در هر سه رويكرد، مقدار لنگر تراز پايه حدود ۱۵٪ كاهش در مقايسه با لنگر پايه‌ي مدل اصلي نشان داده است. در دياگرام پوش لنگر مدل اصلي، مقدار نياز لنگر در اواسط ارتفاع سازه، به‌طور نسبي افزايش يافته است. همچنين اثر مدهاي بالاتر موجب افزايش نياز لنگر در حدود اواسط ارتفاع سازه شده است و احتمال دارد به ايجاد مفصل خميري ديگري در نواحي مياني ارتفاع سازه منجر شود.