اثر محرك‌هاي نور و صدا بر توزيع مكاني و فعاليت‌هاي شناگري دَفنيا تحت شرايط آزمايشگاهي

بوم سامانه‌هاي (اكوسيستم هاي) آبي از نظر توزيع نور و صدا ناهمگون مي باشند. هدف از اين مطالعه، بررسي اثر مؤلفه‌هاي غيرزيستي نور و صدا بر رفتار شناگري دَفنيا (دَفنيا مگنا) به طور هم‌زمان مي‌باشد. در مطالعه حاضر، پاسخ هاي رفتار شناگري 24 عدد دَفنيا، در تيمارهاي نوري شامل روشنايي و تاريكي و تيمارهاي صوتي شامل؛ صدا و سكوت، به صورت 2 ×2 در فضاي آكواريوم با ابعاد 25 ×15 ×30 سانتي متر بررسي شدند. شاخص هاي رفتاري اندازه گيري‌شده شامل تعداد جهش ها، سرعت شناگري و توزيع مكاني بودند. نتايج نشان دادند كه تعداد جهش‌ها، افزايش معني داري در تيمار روشنايي نسبت به تيمار تاريكي داشتند (0/05 p) در حالي كه در تيمارهاي صوتي، تعداد جهش ها تغيير معناداري را نسبت به تيمار سكوت نشان ندادند (0/05 p). در ادامه، تيمارهاي روشنايي و صدا باعث افزايش سرعت شناگري شدند اما اين تغييرات از لحاظ آماري معني دار نبود (0/05 p). هم چنين دَفنياها در تيمار تاريكي نسبت به تيمار روشنايي زمان بيش‌تري در لايه تحتاني آب گذراندند (0/05 p) در حالي كه در تيمارهاي صدا، اثر معناداري در زمان پراكنش مكاني دَفنياها مشاهده نشد (0/05 p). به‌طور كلي متغير غيرزيستي صدا اثر معني داري بر رفتار شناگري دَفنياها نداشت، در حالي كه متغير نور در مؤلفه‌هاي تعداد جهش ها و توزيع مكاني اختلاف معني داري را نشان دادند. مطالعات بيش‌تري جهت درك اثرات چندگانه محرك‌هاي غيرزيستي بر رفتار گونه هاي آبزي نياز مي‌باشد.