تجلي هويت ملي در اشعار فارسي كتيبه‌هاي دوره صفوي در شهر اصفهان (10 تا 12 هـ.ق)

هويت ملي، خودآگاهي مشترك يك ملت است كه در عرصه‌هاي مختلفي چون داستان‌، شعر، موسيقي، نقاشي، خطاطي و معماري نمود پيدا مي‌كند. كتيبه‌هاي شعر فارسي در بناهاي تاريخي، كه هم‌زمان از چهارعنصر زبان، خط، شعر و معماري بهره مي‌برند، جلوه‌اي از هويت ملي را به نمايش مي‌گذارند. اين پژوهش كوشيده است تا تجلي هويت ملي را در اشعار فارسي كتيبه‌هاي تاريخي دوره‌ي ‌صفوي در شهر اصفهان مورد بررسي قرار دهد. به همين منظور، تعداد 97 كتيبه شعر فارسي در بناهاي تاريخي شهر اصفهان از دوره‌ي‌ صفوي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج به دست آمده از بررسي 457 بيت شعر در كتيبه‌هاي ذكر شده نشان مي‌دهد پرتكرارترين مضامين در كتيبه‌هاي مورد مطالعه عبارت‌اند از: 1 مضامين ديني 2 مدح شاه 3 ذكر نام و ياد باني بنا، كه به ترتيب به مذهب تشيع، نهاد شاهي و نهاد وقف اشاره دارند و هر يك به ‌نوعي از فراسنجه‌هاي هويت ملي در دوره‌ي صفوي محسوب مي‌شوند.