بينامتني اشعار اخطل با قرآن كريم

بينامتني، يكي از موضوعات مهم نقد ادبي، نظريه‌اي است به منظور خوانش عميق‌تر متن ادبي و دستيابي به ناگفته‌هاي آن. بر اساس اين نظريه، هر متني، آگاهانه يا ناآگاهانه، زايش و بازخوانشي از متون پيش از خود يا معاصر با خود است. قرآن كريم يكي از متوني است كه سروده‌هاي بسياري از شاعران با آن پيوند و ارتباط برقرار نموده است؛ از جمله اين شاعران اخطل تغلبي، شاعر نامدار دوره اموي است كه تعابير و مفاهيم قرآني را به گونه‌اي هنرمندانه و با خلاقيتي خاص در اشعار خود به كار برده و باعث جذابيت و تأثيرگذاري فوق العاده اشعار خود شده است. پژوهش حاضر با هدف تبيين انواع نمونه‌هاي بينامتني قرآني در اشعار اخطل با روش تحليلي توصيفي به تحليل انواع روابط بينامتني موجود در اشعار استخراج شده از وي با قرآن پرداخته است. بررسي اشعار اخطل گواه اين است كه وي گاه مضمون يا مفهوم آيه يا آياتي از قرآن كريم را منبع الهام خويش قرار مي‌دهد و گاه در ساختار جملات و موسيقي ابيات از آيات قرآني بهره مي‌گيرد و گاه به داستان‌هاي قرآني اشاره مي‌كند تا به اثر ادبي خود صفت قداست و ماندگاري بخشد.