تحليل كارايي شهرستان هاي استان خوزستان از لحاظ شاخص‌هاي شهر سالم با استفاده از تحليل پوششي داده‌ها (DEA)

با توجه به فرآيند افزايشي جمعيت، بخصوص جمعيت شهرنشين در جهان و افزايش فزاينده آلودگي هاي ناشي از آن، ضرورت انجام مديريت و برنامه ريزي شهري بر اساس شاخص هاي رويكردهايي مانند رويكرد شهر سالم اجتناب ناپذير مي نمايد. هدف اين مقاله تحليل كارايي و رتبه بندي شاخص هاي شهر سالم از طريق 36 شاخص (اقتصادي - اجتماعي، خدمات بهداشتي، زيست محيطي و مراقب بهداشتي) است. روش پژوهش توصيفي تحليلي و از نوع تحقيق كاربردي توسعه اي است. براي تجزيه تحليل داده ها از فن برنامه ريزي خطي ناپارامتريك تحليل پوششي داده ها، روش كارايي متقاطع، مدل آنتروپي شانون و نرم افزار Dea slover استفاده شده است. محدوده جغرافيايي اين پژوهش استان خوزستان و جامعه آماري آن 22 شهرستان طبق سرشماري سال 1395 مي باشد. نتايج حاصله از اين پژوهش نشان مي دهد از لحاظ كارايي نسبي شهرستان اهواز به دليل مركزيت استان و برخورداري از امكانات و خدمات زيرساختي و بهداشتي با يك فاصله نسبي زياد با بيشترين ميزان كارايي و سطح عملكرد عالي در رتبه اول را به خود اختصاص داده بود و شهرستان هاي دزفول، شوش، خرمشهر، شوشتر، آبادان، مسجد سليمان و بهبهان به عنوان شهرستان هاي نيمه كارا انتخاب شدند. و در نهايت مي توان نتيجه گيري كرد كه از نظر برخورداري از شاخص هاي شهر سالم اكثر شهرستان هاي استان ناكارا (64 درصد) مي باشند.