تحليلي راهبردي از وضعيت توسعه پايدار شهر جديد پرند

بررسي و شناخت وضعيت مناطق شهري و احداث آنها به لحاظ پايداري و توسعه پايدار، از مسائلي است كه اخيرا در فرهنگ برنامه ريزي شهري مطرح شده است. استفاده از شاخص‌هاي خدمات شهري، اجتماعي و كالبدي مي‌تواند معيار مناسبي براي تعيين جايگاه شهرهاي جديد و هم عاملي در جهت رفع مشكلات براي رسيدن به توسعه پايدار شهري باشد. نظر به اينكه شهر تهران از نظر مساحت و جمعيت اولين شهر كشور است و مهمترين كانون جذب جمعيت در ايران است، لذا محدوديت‌هايي از نظر امكانات، گسترش شهر و همچنين عدم توان جذب جمعيت بيشتر را پيش رو دارد. هدف پژوهش: تحليلي راهبردي از وضعيت توسعه پايدار شهر جديد پرند مي باشد. پژوهش حاضراز لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ ماهيت توصيفي-تحليلي است و با اتكا بر يافته‌هاي اسنادي و ميداني، به بررسي موضوع پرداخته شده است. ابزارجمع آوري داده ها پرسشنامه و مصاحبه است.سپس با استفاده از روشهاي تحليل كمي نظير و AHP و SWOT مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته‌ها نشان داد شهر جديد پرند در ايفاي نقش خود كه همانا جمعيت پذيري بخشي از مازاد جمعيت و تمركززدايي از مادر شهر تهران بوده چندان موفق نبوده است. بخش زيادي از اين عدم توفيق ناشي از عدم احداث متناسب زيرساختها و نبود زمينه‌هاي اشتغال و فعاليت در اين شهر بوده كه آن هم متأثر از ناكارآمدي مديريت و برنامه‌ريزي متناسب با نيازهاي توسعه شهري بوده است. نتيجه تحقيق حاضراستخراج22راهبرد توسعه‌اي ((SO، محافظه كارانه (ST)، تنوع ( (WOو تدافعي (WT) از طريق تحليل ( (SWOTاست.